فیلم کوتاه بیسیم (۱۳۹۶)

ژانرها:

در سال های دفاع مقدس، یک بیسیم چی ایرانی، جلوتر از خط مقدم، در شرایط ویژه ای بدون آب گیر افتاده است. او به طور اتفاقی متوجه می شود که یک بیسیم چی عراقی نیز در شرایط مشابه در نزدیکی وی حضور دارد. آن دو با هم ارتباط برقرار می کنند...

رضایت کاربران
0% (0 رای)
تماشای آنلاین
حجم مصرفی شما نیم بها محاسبه می‌شود.

هنوز نظری ثبت نشده است.

اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت می‌کند.

دیدگاهتان را بنویسید!

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه داستان فیلم را اسپویل می‌کند؟

فیلم کوتاه بیسیم

فیلم کوتاه بیسیم دقیقاً درباره چیست؟

در خلاصه‌داستان رسمی‌ای که چند رسانه و پلتفرم منتشر کرده‌اند، فیلم کوتاه بیسیم روایت یک بی‌سیم‌چی ایرانی است که جلوتر از خط مقدم و در شرایطی بحرانی بدون آب (و در برخی روایت‌ها بدون آب و غذا) گیر افتاده و به‌طور اتفاقی می‌فهمد یک بی‌سیم‌چی عراقی هم در نزدیکی او و در موقعیتی مشابه حضور دارد؛ همین کشف، به یک ارتباط و تصمیم برای کمک متقابل ختم می‌شود.

این ایده، در ظاهر مینیمال است: دو انسان، دو جبهه، یک بی‌سیم، یک بحران مشترک. اما همین محدودیت‌ها باعث می‌شود تمرکز فیلم کوتاه بیسیم به جای شلوغی میدان نبرد، روی «لحظه‌ی تصمیم» بنشیند: اینکه در جنگ، دشمن بودن لزوماً انسان نبودن نیست.

چرا در عنوان یا جست‌وجوها «1985» دیده می‌شود؟

در ایران، اشاره به «۱۹۸۵» معمولاً به میانه‌ی جنگ ایران و عراق برمی‌گردد؛ سالی که جنگ وارد دوره‌ای فرسایشی‌تر شده بود و روایت‌های زیادی از عملیات‌های شناسایی، خط مقدم و کمبود آب و تدارکات نقل شده است. از آنجا که «بی‌سیم» صراحتاً در «سال‌های دفاع مقدس» می‌گذرد، طبیعی است که برخی مخاطبان برای توصیف حال‌وهوای فیلم کوتاه بیسیم از برچسب زمانی 1985 استفاده کنند—حتی اگر سال تولید فیلم کوتاه بیسیم چیز دیگری باشد.

اطلاعات تولید و عوامل فیلم کوتاه بیسیم

طبق معرفی پلتفرم عماریار، فیلم کوتاه بیسیم به کارگردانی سامان صالحی و مجید کلانتر و تهیه‌کنندگی محمود بابایی ساخته شده است.

در همین معرفی، بازیگر/نویسنده نیز پیام حاجی‌بابایی ذکر شده است.

در پلتفرم «فام» هم آمده که فیلم کوتاه بیسیم محصول ایران است، در ژانر مذهبی/کوتاه معرفی شده و سال ساخت ۱۳۹۶ برای آن ثبت شده است.

مدت زمان فیلم کوتاه بیسیم و تجربه تماشای آن

یکی از نکات مثبت درباره فیلم کوتاه بیسیم این است که در زمانی کوتاه، یک وضعیت پیچیده را می‌سازد. در «فام» مدت زمان اثر حدود ۱۵ دقیقه ثبت شده (00:15:04).

این تایم کوتاه، ریتم را تند نمی‌کند؛ بلکه فیلم کوتاه بیسیم مجبور است گزیده‌گو باشد: هر نما باید کارکرد داشته باشد، هر سکوت باید معنا تولید کند، و هر دیالوگ (به‌خصوص در ارتباط رادیویی) باید «وزن» داشته باشد.

فیلم کوتاه بیسیم به عنوان یک فیلم مینیمالِ جنگی

در سینمای جنگ، خیلی وقت‌ها با دو مسیر روبه‌رو هستیم:

نمایش عظمت نبرد، عملیات، انفجار و میدان‌های وسیع

تمرکز روی یک «جزئیات انسانی» و ساختن درام از دل محدودیت
فیلم کوتاه بیسیم به‌وضوح مسیر دوم را انتخاب می‌کند؛ چون کل گره داستان، روی یک بحران حیاتی (تشنگی/بقا) و یک ابزار ارتباطی (بی‌سیم) بنا شده است.

همین رویکرد، فیلم کوتاه بیسیم را برای مخاطبی که دنبال «حس جنگ» است اما از کلیشه‌های قهرمان‌سازی خسته شده هم قابل‌تماشا می‌کند.

تم اصلی: وقتی بقا، مرزهای دشمنی را جابه‌جا می‌کند

مهم‌ترین مضمون فیلم کوتاه بیسیم احتمالاً همین است: در نقطه‌ای که مرگ نزدیک می‌شود، انسان‌ها ممکن است از تعاریف قراردادی فاصله بگیرند. فیلم با قرار دادن دو سرباز در شرایط مشابه، یک سؤال اخلاقی می‌سازد:

اگر «دشمن» هم مثل تو تشنه باشد، آیا هنوز فقط دشمن است؟
ایده کمک متقابل، اینجا نه شعار است و نه ساده‌لوحی؛ بلکه از منطق بقا می‌آید: رهایی، گاهی از مسیر همکاری می‌گذرد، حتی وقتی سیاست‌ها و ارتش‌ها چیز دیگری می‌خواهند.

نقش «بی‌سیم» به عنوان نماد

عنوان فیلم کوتاه بیسیم فقط یک شیء نیست؛ «بی‌سیم» نماد چند چیز است:

ارتباط در دل قطع ارتباط

شنیدن در دل سکوت و بیابان

امکان تفاهم در دل جنگ
رادیو و بی‌سیم در روایت‌های دفاع مقدس همیشه عنصر حیاتی بوده‌اند، اما اینجا کارکردی فراتر پیدا می‌کنند: بی‌سیم تبدیل می‌شود به پلی بین دو انسان که هیچ پل دیگری ندارند.

کارگردانی و میزانسن فیلم کوتاه بیسیم : ساخت تنش با امکانات کم

از توصیف رسمی پلتفرم‌ها مشخص است که بخش مهمی از فیلم کوتاه بیسیم در فضایی نزدیک به خط مقدم و در شرایط گیر افتادن شخصیت می‌گذرد.

در چنین فیلم‌هایی، کارگردانی خوب یعنی «کنترل اطلاعات»: مخاطب باید دقیقاً به اندازه‌ای بداند که اضطرابش فعال بماند. هر کشف کوچک (مثل فهمیدن حضور سرباز عراقی) باید به یک نقطه عطف تبدیل شود؛ چیزی که خلاصه‌داستان‌ها هم روی آن تأکید دارند.

فیلمنامه: یک ایده‌ی تک‌موقعیتی، با ظرفیت چندلایه

سناریوی «دو نفر در بحران مشترک» اگر بد اجرا شود، خیلی زود قابل‌پیش‌بینی می‌شود. نقطه قوت این مدل روایت این است که به جای پیچاندن قصه با حادثه‌های زیاد، روی «تصمیم» تمرکز می‌کند: تصمیم برای تماس، تصمیم برای اعتماد، تصمیم برای کمک.
از اطلاعات عوامل در عماریار برمی‌آید که پیام حاجی‌بابایی علاوه بر بازی، در نویسندگی هم نقش داشته و نام حامد بهمنی هم به عنوان نویسنده آمده است.

این ترکیب بازیگر/نویسنده در فیلم کوتاه بیسیم گاهی به یکدستی شخصیت کمک می‌کند؛ چون اجرا و متن از یک درک مشترک تغذیه می‌کنند.

بازیگری: بار اصلی روی دوش یک نقش

طبق معرفی عماریار و فام، بازیگر اصلی/محوری فیلم کوتاه بیسیم پیام حاجی‌بابایی است.

فیلم‌هایی که عمدتاً در یک موقعیت محدود رخ می‌دهند، بازیگری‌شان باید «درونی» باشد: نفس‌ها، مکث‌ها، نگاه‌ها و حتی نحوه‌ی حرف زدن با بی‌سیم، جای اکشن‌های بیرونی را می‌گیرد. اینجا کوچک‌ترین اغراق می‌تواند فضای واقعی جنگ را از بین ببرد؛ و کوچک‌ترین کم‌کاری هم تنش را می‌کُشد.

فیلم کوتاه بیسیم و جایگاهش در بسته آثار دفاع مقدس

یکی از نکات مهم برای معرفی فیلم کوتاه بیسیم مسیر انتشار/دسترسی آن است. خبرگزاری مهر گزارش داده که سازمان هنری‌رسانه‌ای اوج همزمان با چهلمین سالگرد دفاع مقدس، مجموعه‌ای از ۶ فیلم کوتاه داستانی را برای اولین بار در هفته دفاع مقدس از طریق سایت‌های اشتراک‌گذاری/پلتفرم‌هایی مثل «عماریار» در دسترس مخاطبان قرار داده که «بی‌سیم» هم یکی از آن‌هاست.

ایسنا هم همین رویداد را با تاریخ ۲ مهر ۱۳۹۹ پوشش داده و نام «بیسیم» را در کنار سایر عناوین بسته آورده است.
ایسنا

این یعنی اگر به دنبال یک «تاریخ انتشار آنلاین جدی‌تر» باشید، حوالی هفته دفاع مقدس ۱۳۹۹ (سپتامبر ۲۰۲۰) یک نقطه قابل استناد است—حتی اگر تولید فیلم کوتاه بیسیم قدیمی‌تر باشد.

فیلم کوتاه بیسیم مناسب چه کسانی است؟

با توجه به مضمون و فضای جنگی، فیلم کوتاه بیسیم برای این گروه‌ها جذاب‌تر است:

مخاطبان علاقه‌مند به فیلم کوتاه دفاع مقدس و روایت‌های موقعیتی

کسانی که فیلم جنگی را نه فقط برای نبرد، بلکه برای مواجهه اخلاقی می‌خواهند

علاقه‌مندان به آثار مینیمال و تک‌لوکیشن (یا نزدیک به آن)
در عماریار، رده‌بندی سنی ۱۳+ برای اثر ذکر شده است.

نقاط قوت احتمالی فیلم کوتاه بیسیم (از منظر نقد)

ایده‌ی مرکزی روشن و قابل‌درک: «بقا + ارتباط + دشمنی/انسانیت»

ریتم مناسب برای زمان کوتاه (حدود ۱۵ دقیقه)

قابلیت همذات‌پنداری بدون نیاز به پیش‌زمینه پیچیده: بحران تشنگی و ترس، جهانی است.

چالش‌ها و نقاط قابل بحث

اگر مخاطب دنبال عملیات، میدان جنگ شلوغ و اکشن باشد، ممکن است با فضای مینیمال فیلم کوتاه بیسیم ارتباط نگیرد.

در فیلم‌های موقعیتی، پایان‌بندی اهمیت دوچندان دارد؛ چون مخاطب انتظار دارد «تصمیم اخلاقی» به یک جمع‌بندی قانع‌کننده برسد. (اینجا بدون اسپویل، فقط می‌شود گفت پایان‌بندی در چنین آثاری معیار اصلی قضاوت است.)

بی‌سیم (Wireless / Bisim)
همچنین در متن، چند بار به «سال‌های دفاع مقدس» اشاره کنید چون در خلاصه‌داستان رسمی هم همین عبارت آمده و با نیت جست‌وجوی کاربر همخوان است.

سوالات متداول

آیا فیلم بی‌سیم واقعاً محصول 1985 است؟
نه لزوماً. منابع فارسی سال ساخت/معرفی را ۱۳۹۶ ثبت کرده‌اند، اما داستان در «سال‌های دفاع مقدس» می‌گذرد؛ به همین دلیل ممکن است در جست‌وجوها برچسب 1985 به عنوان سالِ فضای داستان یا سالِ میانی جنگ دیده شود.

کارگردان‌های فیلم کوتاه بی‌سیم چه کسانی هستند؟
در معرفی عماریار و خبر مهر/ایسنا، نام سامان صالحی و مجید کلانتر به عنوان کارگردان آمده است.

فیلم بی‌سیم چند دقیقه است؟
در پلتفرم فام، مدت زمان فیلم حدود ۱۵ دقیقه ثبت شده است.

نقاط قوت فیلم کوتاه بیسیم

  • ایده‌ی مرکزی قوی و قابل‌فهم: دو سرباز از دو جبهه، در یک بحران مشترک؛ همین تضاد/هم‌زمانی سریعاً درام می‌سازد.

  • مینیمالیسمِ درست برای فیلم کوتاه بیسیم : محدودیت مکان و موقعیت (گیر افتادن، تشنگی/کمبود امکانات) باعث می‌شود فیلم روی «تصمیم اخلاقی» و تنش روانی تمرکز کند، نه شلوغ‌کاری.

  • نمادپردازی ساده اما اثرگذار: «بی‌سیم» هم ابزار بقاست هم پل ارتباطی؛ همین عنصر واحد می‌تواند چند لایه معنا تولید کند (ارتباط، سوء‌تفاهم، اعتماد).

  • پتانسیل بالای صدا و سکوت: در روایت‌های رادیویی، تنش با صدا (نویز، مکث، نفس‌نفس) ساخته می‌شود؛ اگر اجرا درست باشد، خیلی مؤثرتر از تصویرهای بزرگ جنگی عمل می‌کند.

  • ریتم جمع‌وجور: برای یک فیلم حدود ۱۵ دقیقه، قصه‌ی تک‌موقعیتی معمولاً مناسب‌تر از داستان‌های چندشاخه است و احتمال کش‌دار شدن کمتر می‌شود.

نقاط ضعف یا چالش‌های احتمالی فیلم کوتاه بیسیم

  • ریسک کلیشه‌ای شدن ایده: «دشمن هم انسان است» اگر ظرافت نداشته باشد، ممکن است شعاری یا قابل‌پیش‌بینی به نظر برسد.

  • وابستگی زیاد به پایان‌بندی: در فیلم‌های موقعیتی، پایان اگر خیلی ناگهانی/اخلاقی‌نما یا خیلی مبهم باشد، کل اثر را پایین می‌کشد چون مخاطب همه چیز را برای همان جمع‌بندی نگه داشته.

  • کمبود عمق شخصیت‌پردازی: وقتی شخصیت‌ها در زمان کوتاه و موقعیت محدود معرفی می‌شوند، اگر فیلم فقط روی موقعیت تکیه کند و از نشانه‌های شخصیتی کم استفاده کند، شخصیت‌ها تیپ می‌مانند.

  • محدودیت بصری برای مخاطبِ اکشن‌پسند: اگر کسی از فیلم جنگی انتظار صحنه‌های عملیات و میدان نبرد داشته باشد، ممکن است با فضای مینیمال ارتباط نگیرد.

  • ریسک افت در میانه: در تک‌لوکیشن‌ها، اگر «تصاعد بحران» درست طراحی نشده باشد (هر چند دقیقه یک گره تازه)، ممکن است وسط فیلم ریتم بخوابد.

pwa

همین حالا تی وی نینوا را نصب کنید.