«حال خوب زن» با یک سوژه روان شناختی
کارگردان فیلم سینمایی «حال خوب زن» با اشاره به فضای کلی این اثر و سوژهای که روایت میکند، تأکید کرد قصه این فیلم از دل یک بحران جدی شکل میگیرد اما در نهایت تلاش دارد مخاطب را به سمت امید و امکان تغییر هدایت کند.
نشست خبری فیلم سینمایی «حال خوب زن» امروز، ۱۶ بهمنماه، در چارچوب چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر در پردیس سینمایی ملت برگزار شد. در این نشست، مهدی برزکی کارگردان، حسین کاکاوند تهیهکننده و علی مرادی بازیگر فیلم حضور داشتند و اجرای جلسه را سونیا پوریامین بر عهده داشت.
در ابتدای این نشست، حسین کاکاوند تهیهکننده فیلم درباره مسیر ورود خود به سینما گفت: من از دنیای فیلم کوتاه به سینمای بلند آمدهام و «حال خوب زن» نخستین تجربه من در حوزه فیلم بلند سینمایی محسوب میشود. اهمیت سینما برای من از حدود ۱۷ سال پیش آغاز شد؛ زمانی که متوجه شدم به بیماری اماس مبتلا هستم. در آن مقطع، سینما برای من فقط یک هنر نبود، بلکه به نوعی پناهگاه و ابزار بیان دغدغهها و تجربههای زیستهام شد.
وی ادامه داد: سینما به من کمک کرد با مسائل و بحرانهای زندگی مواجه شوم و آنها را بهتر درک کنم. به همین دلیل، انتخاب سوژههایی که به مسائل انسانی و روانی میپردازند، برای من اهمیت ویژهای دارد و «حال خوب زن» نیز در همین مسیر شکل گرفت.
مهدی برزکی کارگردان این اثر در ادامه نشست، درباره سابقه فعالیتهای خود توضیح داد: من حدود چند سال در حوزه مستند فعالیت داشتم و بعد از آن وارد دنیای فیلم کوتاه شدم. فیلمهایی مانند «حدود سیزده کیلوگرم» را کارگردانی کردم که توانست در جشنوارههای مختلف جوایزی به دست آورد. تجربه مستندسازی و فیلم کوتاه کمک کرد نگاه دقیقتری به واقعیتهای اجتماعی و انسانی داشته باشم و این تجربهها در ساخت «حال خوب زن» بسیار مؤثر بود.
برزکی افزود: «حال خوب زن» حاصل سالها دغدغه و تحقیق است و تلاش کردهام در اولین تجربه بلند سینماییام، به موضوعی بپردازم که هم ریشه در واقعیت دارد و هم بتواند با مخاطب ارتباط عاطفی برقرار کند.
در بخش دیگری از نشست، حسین کاکاوند درباره بودجه تولید فیلم گفت: این فیلم با بودجهای حدود ۶ میلیارد تومان ساخته شده است. تلاش کردیم با وجود محدودیتها، کیفیت فنی و محتوایی کار حفظ شود و فیلم در شأن حضور در جشنواره فیلم فجر باشد.
برزکی درباره شکلگیری ایده اصلی فیلم توضیح داد: سال ۱۳۹۶ برای ساخت یک مستند درباره طلاق با کیسها و نمونههای مختلفی مواجه شدم. همانجا دغدغهای در ذهنم شکل گرفت که چطور میتوان این موضوع را به شکلی روایت کرد که صرفاً نمایش بحران نباشد، بلکه بتواند تأثیرگذار باشد. ما تحقیقات میدانی گستردهای انجام دادیم و به مرور با روانشناسان، مشاوران و پژوهشگران گفتگو کردیم تا اثر از نظر محتوایی غنیتر و دقیقتر شود.
وی ادامه داد: برای من مهم بود که روایت فیلم بر پایه پژوهش و واقعیت باشد و از کلیشهها فاصله بگیرد. به همین دلیل، سعی کردم شخصیتها و موقعیتها کاملاً ملموس و باورپذیر باشند.
این کارگردان درباره استفاده از اسب بهعنوان یک عنصر نمادین در فیلم گفت: اسب در فیلم ما یک عنصر صرفاً تزئینی نیست، بلکه نقش دراماتیک دارد. اسب نمادی از ترسها و موانعی است که زن داستان با آنها روبهروست و تلاش میکند از آنها عبور کند. این عبور، در واقع استعارهای از غلبه بر ترسهای درونی و رسیدن به مرحلهای تازه در زندگی است.
برزکی همچنین درباره غیبت برخی از عوامل فیلم در نشست خبری توضیح داد: به دلیل جابجایی زمان اکران فیلم، متأسفانه امکان هماهنگی مجدد با همه عوامل فراهم نشد و برخی از همکاران نتوانستند در این نشست حضور داشته باشند.
وی در ادامه درباره انتخاب بازیگران فیلم اظهار کرد: از منظر روانشناختی، پرداختن به سوژه این فیلم بسیار حساس بود. صرفاً بیان بحران، دردی را دوا نمیکند و نیازمند درک عمیق شخصیتهاست. من پیشتر کارهای مهتاب ثروتی را دیده بودم و در همان جلسات ابتدایی متوجه شدم که او درک درستی از قصه دارد. علی مرادی نیز براساس پیشنهاد مهتاب ثروتی به گروه اضافه شد. دوست داشتم انتخابهایم به گونهای باشد که کمی از چهرههای بسیار شناختهشده فاصله بگیرد تا باورپذیری نقشها بیشتر شود.
علی مرادی بازیگر فیلم «حال خوب زن» نیز در این نشست درباره حضورش در این پروژه گفت: مهمترین عاملی که باعث شد در این فیلم بازی کنم، فیلمنامه قوی و دغدغهمند آن بود. شخصیت ابراهیمی فضایی کاملاً متفاوت داشت و برای من جذابیت ویژهای ایجاد کرد. این نقش چالشهای روانی خاصی داشت که برای یک بازیگر فرصت مناسبی برای تجربه متفاوت محسوب میشود.
وی افزود: خوشحال شدم که بعد از اکران مردمی فیلم، یک خانم روانشناس به من گفت بخش قابل توجهی از مشکلات زوجها دقیقاً همان مسائلی است که فیلم به آنها میپردازد. شنیدن این بازخورد برای من بسیار ارزشمند بود و نشان داد دغدغهای که ما داشتیم، دغدغهای واقعی و ملموس است.
برزکی در پاسخ به برخی نقدها درباره ضدزن بودن یا نبودن فیلم گفت: اینکه برخی بگویند فیلم ضد زن است، صرفاً یک نظر است و قابل احترام. اما من تلاش کردهام رنج این زن را در مواجهه با مردی که او را دوست دارد، به تصویر بکشم. همه چیز بر اساس پژوهش و گفتگوهای متعدد شکل گرفته و سعی کردهام تصویری واقعی و نه اغراقآمیز ارائه دهم. ما بحران را نشان میدهیم اما در دل این بحران، به امید میرسیم.
حسین کاکاوند نیز درباره نگاه فیلم به گیشه و فروش اظهار کرد: سازمان سینمایی در این مسیر با کمترین اذیت ما را همراهی کرد و همکاری خوبی داشت. برای ما در ابتدای کار، گیشه اولویت اصلی نبود. مهمتر از همه، بیان حرفی بود که به آن باور داشتیم و احساس میکردیم باید گفته شود.
در پایان، برزکی با اشاره به مسیر درونی شخصیت زن فیلم گفت: زن فیلم ما بهدنبال حل مسئله در درون خودش است. وقتی به بنبست میرسد، به دنبال راه دیگری میگردد که شاید همیشه هم درست نباشد، اما همین تلاش برای یافتن راه، بخش مهمی از قصه را شکل میدهد. همچنین قصد ارجاع مستقیم به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی را نداشتم، اما اگر فیلم من مخاطب را به یاد آن اثر انداخته، برایم ارزشمند و قابل احترام است.
